Belirsizliklerimi törpülemek gayesiyle merak denilen vadilere atıyorum bilincimi
Ne tarafa düşsem ordan sekiyor ve tekrar aynı nokta da buluşuyorum kendimle.
Kimsenin hiç bir şeyi görmediği anlarda bir periskop olmayı seçiyorum.
Gecelerim düşünce dağlarında fikre müsait bir alanda dolaşmakla geçiyor.
Kendimi ararken; kendi kendimi kaybeden yolları seçiyorum.
Sonun başlangıcı ile sonun nasıl bir başlangıç olduğu arasında mekik dokuyorum.
Ne başlayabiliyorum ne de son denen durağa varabiliyorum.
Belirsizliği biliyorum, artık belirsizlik damarlarıma karışmış bir zehir gibi.
Karıştıkça daha çok batıyor ve başımla gövdem arasına sıkışıyorum.
Harun Küsmüş
Reklam
Sevgi buhranlarımı senden saklamak istemiyorum artık. Bana bir çay pişir. Bırakalım her şey kendi kendine düzene girsin: Yavaş yavaş soyunalım. Bir şey kaybetmek korkusuyla yaşamayalım.
Puan vermedi·479 syf.·
2024 4. kitabı
Kafasının içerisinde birbiriyle hem bağlantılı hem bağlantısız onlarca konu dönüp dolaşıyor o bir türlü bunları bir düzene koyamıyor boğulmamak için çırpınıyordu.
Yüzme bilmeyen İnsan boy veren yeri ayaklarının ucunda geçip dengesini yitirmeye görsün, elleri ayakları ayrı istikamette savaşıyor, boğulmamak için kaosu kendi bilincinde yaşıyordu.
Harun Küsmüş
Onlar için bunların hepsi toplumun benimsediği ve yanlış anladığı bir durumdu. Adamlık denilen şeyin içeriği bambaşkaydı oysa. Adam olmak en başka sadık bir dost olabilmekti, beraber yola çıktığı arkadaşlarını ne pahasına olursa olsun satmamaktı ve en önemlisi dürüst kalabilmekti her şeye rağmen, yani paraya mevkiye her ne ise ona rağmen…
Harun Küsmüş
Reklam