Yoksulluğun bilincinde olan bir çocuk, bir büyüğün aklına hayaline gelmeyecek züppece acılar yaşar...
Kapitalizm kokuşmuş bir sistem, bizse onun dışında kalmalıyız.
En çok neyi seviyorum, biliyor musun, birlikte kahvaltı edeceğimiz düşüncesini. Sen karşımda, bana kahve koyuyorsun. Ne garip! Bunca yıldır tanışıyoruz, bir kez olsun kahvaltı etmedik..
Şiir yazılacak umutlu bir çağ değil içinde bulunduğumuz dönem.