Harun Küsmüş

Harun Küsmüş
@harunksms
pluviofil
Lisans
Gaziantep-istanbul
Gaziantep, 20 Nisan
1213 okur puanı
Kasım 2018 tarihinde katıldı
-insan
-İnsan Birbirinden bağımsız zıtlıkları yaşayan, çoğu zaman sürü halinde hareket eden, güne uyanan, hayat sürecini güneş ışınlarının hangi açıyla dünyaya geldiğine göre uyarlayan varlık. Birbirinin yakınında ve ötesinde; kuşkucu, dogmacı, akılcı, belirsiz ve boğucu.. İnsan, kendine hapsolmuş dualist, olgusal, yaşamsal öğelerini dizayn edebilen akıllı varlık. Kendi algılarıyla bilincine irtifa kazandırabilme yeteneğini kullanabilen, çoğu zaman bu durumdan kendi kendisini mahrum kılan yaratık. Bir sentaks içerisinde kendine anlamlı ideal kelimeyi bulduğunda sevinci aklına belirgin bir ağ ören insan. Kendi kendisini inkar etme noktasına gelip, herşeyi belirleyebilme imkanına sahip olduğunu sanan insan. Kuşkucudur insan evet, inanmak ya da inanmamak her tanım bizi bir çerçevenin içerisine hapseder. Her ikiside bundan mütevellit bir tür çerçeve belirlemektir. İmgeler dünyasında bir belirlenim ihtiyacı duyar oysa insan. Düşünsel sınırlar geçirgen olduğu kadar imgeler birbiri ile bağ kurabilir. Her yeni görüş yeni kuşkuları doğurur böylece. Ancak bir fikre kaskatı bağlı kalanlar, görüş alanlarını yitirirler önce sonrasında bilinçlerini.. Kendi dışında olanlara, içsel olarak kendi özellikleri ile anlam veren, siyah beyaz dünyayı kendi görüş özellikleri ile renklendiren. Kendi duygularına yön veren, bu duyguların fısıltılarını gerçeklik olarak benimseyen insan. Ne kadar istesede kendi bilinç havzasından çıkıp, kendini kendi dışından tamamen şeffaf olarak göremeyen insan. O aradığı yola erişmeyi amaç edinsede o yolu hiç bir zaman bulamayan insan.. Yalnız başına iken kendisini güçlü sanan, diğeriyle biraraya geldiğinde ötekini alt etmeye çalışan, korkunun içerisinde bir oyuk oluşturduğu, ürkek girdapların, plan dairelerinin içerisinde gezdiği insan. Belirsizliğin çölünde geze
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Peşinden gittiğim nice fikirler hizaya getirdi geride bıraktığım yolları. Sınanmadığın bir hayatın yolcusu asla olamazsın demişti o bilge, sınandım, yollar uzadı.. Seçimler ve ardı sıra gelen çelişkilerle bulandı zihnim çoğu zaman. Nehrin sürüklemesini bekledim kumları, zaman ise ömrümde birikti, gündüzler geceleri, geceler gündüzleri devirdi. Anlamak; suyun denizle buluşmasında gizliydi, idrak etmek, tuzu benimsemesinde.. Ne sezgiseldi, ne mantıksal, ne akla uygun ne de akılla kavranan. Bir tarafı uçurum dğer tarafı zirvelere ulaşan, hayat insanda yorulan bir uzam, aynı düzlemin farklı anlayışlarında yürür, yüzer, uçarcasına bir arayış. Kimimiz kinle intikam peşinde, kimimiz kendinden habersiz bir çare, kimi sevgiyi ararken tapıyor kendine, kimi hesapsızca oluyor can-ı feda, en dipler ve zirveler iç içe.. Harun Küsmüş
Seni tanımıyorum, ama biliyorum. Varlığından şüphem yok eminim. Bekliyorum, uykularının sessizliğini, Saçlarının gölgesinde dinlenmeyi.. Bekliyorum, bilmeni seni hücrelerime kadar. Seni bütün varlığım ile ezberlediğimi. Sora sora aradığım adresinin sokaklarını arşınlarken. Göz gezdirdiğim söğüt ağaçlarının nirengi noktası oluşturması gibi zihnimde, Gözlerin hayal hanemde aynı yere sabit, aynı tahtın sahibi... Çekiniyorum demeye, utangaç bir serzenişle Sana bir adım da gelme isteğini. Yüreğinin atışlarını, dayanıp göğsünün orta yerinde dinlemeyi. Ve şahit olup, ruhunun mahzenlerini adımlarken, bütün evrenin merkezi bilerek görmek gözlerini.. Parmaklarımla dokunmayı parmaklarına, kaderinin izlerini takip ederek yol almayı avuç içlerindeki o çizgilere ilerlemeyi, zamanı sindirerek oluşan nemin tuzunda ve varlığınla sırılsıklam dolmayı iç içe katışıksız ve şüphesiz duygularla... Harun Küsmüş
instagram.com/p/C9SjnJmCB-A/?... Okumak isterseniz Talihsizlik dergisinde yayınlanan ilk çalışmamı paylaşmak istedim. Teşekkür ederim.
Sana bir itirafta bulunmak zorundayım, diye başladı İvan. Ben insanın yakınlarını sevmesinin nasıl mümkün olduğunu oldum olası anlayamadım. Bence, özellikle yakınlar sevilmez de uzaklarımız sevilir.