O esnada dünyaya edebi kahraman olarak gelsem, kuşkusuz Paulienlı olurdum. Hoş, haletiruhiyem bir korku filmi karakteri olmaya daha müsaitti. İçime kaçan aşk acısı da düşünülürse, herhalde payıma Ecorcist’in zemzem sulu Türk versiyonundaki Ayşecik tipli gül filan düşerdi.
… zaten aşk acısını şöyle berbat bir özelliği var: paylaşılamıyor. Sahibine son derece sadık, atsan da satsan da tatlı dil de döksen, zinhar lütfedip başkasına gitmiyor.