Bu kitabı okudum ve benim için bambaşka bir boyut oldu. Muhteşemdi, o kadar çok duygulandım ve hüzünlendim ki! Gerçekten de hayatımda çok önemli bir noktaya geldi bu kitap.
Selime Teyze'nin o yok sayılma hissi, Meltem'in kimsesizliği ve kendine annelik, babalık yapma çabası o kadar gerçekti ki, sayfaları okurken onları kucaklamak istedim.
Özellikle o el yapımı, yazım yanlışlarıyla dolu tarif defteri... Ben annemin tarif defterini kesin çöpe atmışımdır Nasıl da üzüldüm! Maneviyatı yüksek eşyaları nasıl da yok ettik...
Hiç bitmesin, hiç sonu gelmesin istedim. Ama bitti. Bu kitabı hayatımdan çıkartamam sanırım.
Altı Harfli Bir TatlıŞermin Yaşar