Harun KİŞİ
@harunnkisi
thinking outside the box
düşün suçlusu
Şu anda okuduğu kitap
Çağımızın Bir Kahramanı - Kişisel Düşüncelerim
Fazlalık İnsan
Eskişehir’de kitap almak için sahafa uğramıştım. Ne alacağımı ya da nasıl bir kitap istediğimi düşünmemiştim. Fahrenheit 451 yeni yerine taşınmıştı. Rafların arasında kitapları incelerken gözüme bir kitap ilişti. “Çağımızın Bir Kahramanı” elime aldım, inceledim. 1970’de basılmıştı. Hem eski olması hem de iddialı bir adı olması beni cezbetmişti.
Doğrusu benim cahilliğimdi Lermontov’u tanımamak. Neyse ki tanışmamız geç oldu ama güç olmadı. Fiyatı uygundu da :) Sonradan aynı sahafta bu sefer de 1975 ciltli baskısını aldım.
Yazarın önsözü beni okurken etkiledi. Bu yazılanlar geçmişin sözleri gibi gelmemişti. Tespitinin başka bir ülkede ve çağda hala geçerli olması beni sarstı ve etkiledi. Önsözü tamamen yazmayacağım. Lakin eserini ve başkarakterini kendi kalemiyle savunan bir yazarın “savunmasından” bir cümleyi aşağıya bırakacağım.
“ Özür dilerim. İnsanların tatlıyla beslendikleri yeter; mideleri bozuldu artık: onlara biraz acı ilaç, katkısız gerçek gerek.”
Bu incelemeyi yazmadan evvel yazılanlara göz gezdirdim. Beklediğim gibi birçok kişi Peçor’in ortak yönleri olduğunu yazmıştı. Doğrusu ben de yer yer aynaya bakar gibi olmadım diyemem.
Peki Peçorin “Neden bu kadar tanıdık ?”
- Peçorin’in kendi duygularını analiz ediş biçimi, kendi iç diyaloglarındaki gerçeklik.
- Kendiyle yabancılaşması.
- Anlam arayışı, kaderi sorgulayışı.
- Bir türlü geçmeyen can sıkıntısı.
- Amaçsızlığı.
- İnsanlarla oyun oynaması.
- Bitmek bilmez can sıkıntısı, hissizliği.
Gibi gibi örneklerle uzayabilecek bu liste aslında modern insanın birçok defalar yaşadığı, içine düştüğü durumlardır. Elbette biz Peçorin kadar acımasız ve bencil değiliz. Yine de Lermontov bize Peçorin karakteriyle bir ayna tutuyor ve biz de kendimizden parçalar görüyoruz. Peçorin’in
İnsanın Anlam Arayışı Üzerine (Spoiler)1000Kitap
Vİktor E. Frankl İnsanın Anlam Arayışı Üzerine
Neden Yaşamak ?
Herkesin hayatında kendisine sorduğu sorular vardır;
— Hayatın anlamı nedir ?
— Benim hayatımın anlamı nedir ?
— Niçin intihar etmiyorum ?
Bu sorular muhakkak ki zaman zaman aklımıza gelmiştir.
Peki ya kaçımız gerçekten bu soruları dürüstçe yanıtlayabiliyoruz ?
Bu soruları cevaplamaktansa kaçmak daha kolay geliyor bizlere lakin bu kitap sizin kaçmanıza izin vermeyecek, sizi kendinizle yüzleştirecek!
Çayınızı, kahvenizi hazırlayıp kitabın kapağını açıp, usul usul sayfaları çevirdiğinizde sizi dumura uğratacak bir soruyla karşılaşıyorsunuz.
“Neden intihar etmiyorsun?” Soruyu okuduktan sonra düşünüyorsunuz, sizi bu yaşama bağlayan şeyi - şeyleri. Ben kitabın üstüne şu satırları yazdım; “Etmiyorum çünkü yaşamak istiyorum. Güzellikleriyle ve acılarıyla yaşamak, hissetmek istiyorum.”
Frankl, okuyucuya hayatın en acımasız anlarında bile anlam barındırdığını göstermek istiyor. Bunu da bizlere; Nazi Almanyası’ndaki toplama kamplarında bir mahkûm olarak yaşadıklarını anlatarak yapıyor.
Her şeye rağmen “hayata evet demenin” nasıl mümkün olabileceğini anlatıyor.
Acı, Anlam ve Hayatta Kalma
Toplama kampında olduğunuzu tahayyül edin. Eski yaşamınızın artık bir önemi yok. Sizin artık bir isminiz de yok yalnız bir sayıdan ibaretsiniz. Kampa alındığınızda; Tıraş edileceksiniz vücudunuzdaki en ufak kıla kadar. Ardından iç çamaşırınıza varılıncaya kadar çırılçıplak bırakılacaksınız. Ve bilin ki, bu olanlar daha yaşanacakların yalnızca başlangıcıdır.
Etnik kimliğinizden ötürü asağılanacaksınız ve ezileceksiniz.
Düşünün birkaç yıl önce siz saygın biriydiniz şimdiyse hiçbir şeysiniz.
Ağır şartlarda çalıştırılacaksınız. Kuru ekmek ve çorba bulursanız şanslı bile sayılırsınız. Kışın ise dondurucu soğukta çalışmak