Hasan Sabuncu
@hasannsabuncu
Yıldızları, geceden korkmayacak kadar içten seviyoruz.
İnsanlar aslında aydınlıktakiler ve karanlıktakiler olarak ikiye ayrılır.
Karanlıktakilerin sayısını azaltıp, aydınlıktakilerin sayısını çoğaltmak, işte hedef budur. Bu yüzden "Bilgi!","Bilim!" diye bağırıyoruz. Okumayı öğrenmek ışığı yakmaktır; tüm hecelemeler kıvılcımlardır.
Zaten aydınlık demek illa ki sevinç anlamına gelmez. Aydınlıkta da acı çekilir; ateşin fazlası yakar. Alev kanadın düşmanıdır. Uçmaya ara vermeden yanmak dâhinin mucizesidir.
Bilgilendiğinizde ve sevdiğinizde daha fazla acı çekersiniz. Gün gözyaşlarıyla doğar. Aydınlıktakiler en azından karanlıktakiler için ağlarlar.
Sayfa 298 - II. Cilt
Ayrıca düşünmekle geçen bir günün sonunda, akşam bulvarlardan geçerek geri dönerken ağaçların dalları arasından uçsuz bucaksız uzayı, isimsiz aydınlıkları, boşluğu, karanlığı, gizemi fark ettiğinde, insana dair ne varsa ona küçücük görünüyordu.
Sayfa 817 - I. Cilt
Hayatın en yüce mutluluğu kişinin sevildiğine, kendisi olduğu için hatta kendisine rağmen sevildiğine inanmasıdır.
Sayfa 200 - I. Cilt
Bir adam acı çekiyorsa, en büyük merhamet onun yarasına dokunmamak değil mi?
Sayfa 96 - I. Cilt