Hasan Orhan
@hasanorhan
Şu anda okuduğu kitap
Meursault empati yoksunu bir karakterdir, asperger olabilir
Her halükarda, beni gerçekten neyin ilgilendirdiğinden emin olamayabilirdim ama neyin ilgilendirmediğinden kesinlikle emindim. Ve tam da onun söyledikleri beni ilgilendirmiyordu.
DAVA, YAZGI
Davamı beni işe karıştırmadan görüyorlardı sanki. Her şey ben araya giremeden olup bitiyordu. Kaderim benim fikrim alınmadan yazılıyordu.
İşte o zaman, dışarıda sadece bir gün bile yaşamış olsa insanın hapiste hiç zorlanmadan yüz yıl geçirebileceğini anladım.
"Söyleyecek fazla bir şeyim hiçbir zaman olmadı. Ben de sustum"
Nobeli sonuna kadar hak eden bir eser!
Yazarın diline ve felsefeyi bu kadar edebi ve akıcı bir şekilde edebiyatın içerisine yedirmesine bayıldım. Meursault kadar hayata ve toplumun oluşturduğu, anlamsız kurallar, yasalar ve düzen'e *yabancı* olduğumu hissettim zaman zaman. Fakat yinede insan kendi kendinin cehennemi dahi olsa da, bu kendi kendine yarattığı cehennem yine insanın kendi savunma mekanizması yani ihtiyacından doğar. Her şey olması gerektiği gibi aslında. Olması gerekenler ise kendi içinde apayrı bir evren olan bizler için, değişken.