Dorukta bir mağara buldular. Kapısının taşına oturdular. Yandaki ağaçlardan yapraklar dökülüyordu. Bir kuş ötüyordu. Karşıki kayadan bir top ak güvercin kalktı. Bir kertenkele bir kütüğün üstüne çıktı. Bu sırada Memedin kucağında uyumuş kalmış çocuk uyandı. Sonra da bastı çığlığı...
Hatçenin kanı, Alayarın kırmızı toprağına karışmıştı. Sonra çocuk bir ağlama tutturdu. Memed, çocuğu kucağına aldı. Bağrına bastırdı. Avutmak için dolanarak ninni söylemeye başladı.
"Çavuş, Çavuş," dedi. "Sen de İnce Memedi teslim mi aldım diyorsun?" Köşeye gitti. Bebeğin üstündeki kilimi çekti. Bebek ortaya çıktı. Gözleri yumuktu. "İşte bu teslim aldı İnce Memedi. Siz de erkeğim diye övünüyorsunuz."
Sayfa 420 - Yapı Kredi Yayınları, Iraz·Kitabı okudu