Bir sürü aşığın var, ama bir tek ben seni seviyorum. Diğerleri seninleyken kendilerini seviyorlar. Ben seni seviyorum. Diğerleri kendi zaman algılarıyla bir gün solacak güzelliğini görüyorlar. Ben asla solmayacak güzelliğini görüyorum. Ömrümün sonbaharında aynı güzellik aynada kendini görmekten korkmayacak, kendini hor görmeyecek. Bir tek ben sende görünmeyeni seviyorum.
Beni O'na çeken yalnızlığım mıydı, yoksa kokusu muydu? Güzelliğini isteyen açlığım mıydı, yoksa güzelliği gözlerimin ışığını mı arzuluyordu?
Şimdi bile hangisi olduğunu söyleyemem.
İsa içimizi bilir, kumaşımızı dokuyan o sağlam kumaşın farkındadır.
Yunan ve Romalı vaizler, dinleyenlerine aklın aldığı bir dille konuşur. Nasıralı ise yürekteki arzulara hitap eder.
Benim krallığım bu dünyada değil. Krallığım, içinizden iki üç kişiyle sevgide, hayat sevgisine duyulan hayrette, neşede ve hatıramda buluşacağım yerde.