Hasibe Dal
@hasibedal
Hissedilmiş olan neyse, yaşanmış olan da odur.
Pessoa
Şu anda okuduğu kitap
Tek başına büyük, sonsuz bir mezarlıkta dolaşıyordu hep. Hiçbir şeyi kıskanmıyor, hiçbir şeye kızmıyor, sevilmiyor, gülmüyordu. Çünkü her şey ölüydü.
Harpler de böyle değil mi? Tıpkı. Böyle istedi beyler diye milyonlar birbirlerini öldürüyorlar.
“ Biz istedik diye.”
Ne acayip bir kuruluş. Ne alçak bir düzen bu.
Ne acayip iş bu böyle. İnada binip biribirini öldürmek… Bir türlü sonu da gelmiyor .Bu işin korkağı, yiğidi de yok . sırası gelen öldürüyor da ölüyor da… Kimse bu kan oyunundan dışarıda kalmayı kendine yediremiyor. Bu kadar tatlı bir şey mi bu kan oyunu?
İnsanın acısını hafifleten şey, insanın hiçbir zaman kendi ölümüne inanmamasıdır, derler. Yalan yalan… Herkes ölümüne inanır. En aptallar bile. Ölümüne inanmayan bu kadar sevmez dünyayı. Bu kadar bağlanmaz ona.
Düşman düşmanı bağışlamaz. Düşman kadar kimse düşmanı bilemez.