“Gidenler nerde kaldılar, özledim gülüşlerini
bir kenti güzelleştiren yalnız onlardı sanki
onlardı çocuklara ve aşka ölesiye bağlanan
kadınları güzelleştiren herhalde onlardı”
Biliyorsun ihtiyar
İlaç olsun diye yediğin içtiğin
Şiir değil duadır
Rabbim
Yol sanadır
Macera yolda hediye sondadır
Güzele dua
Yiğide umut yaraşır
Kendi istemese bile
Çiçeğin biri gelir
Yakasına yapışır...
Ah bir beni değiştirmeye çalışmasan
Ben ne isem
Sen de onu sevsen
Bu bünye bu tabiat
Bundan eksiğine fazla
Fazlasına az
Keşke sen
Zinde bir gülücükle başlayıp,
Sevişme yorgunu bitirsen...