Ama kim başka kimseye tâbi olur, itaat eder? Kendisi için ve aynı şekilde bu bireyin de ait olduğu o "biz" için bir onur, asalet ve insani değere inanmayan kimse.
İnsanın ruhu, başından sonuna kadar kendisine egemen olan bir düzene, isterse kendi menfaatine olsun, hatta onu garanti altına alsın, tahammül edemeyen ruh halidir.
Şimdi bugünün insanı, günümüz dünyasının edebiyat, sanat, sosyoloji ve resminin ortaya koyduğu bütün tezahür ve sembollerde bozulup yabancılaşmış insandır; muktedir ama içi boş, içten hasta, içten gergedan, içten bozulmuş insandır.