Hatice Okumuş
@hatice_004
Yalgız- Sessizliğin Sedası ve Ester- Meyyitler Birliği
kitabı yazarı
Ölüm; kalbin durması, ruhun bedenden ayrılması mıydı sadece?
Ölüm;yaşanamamış hayaller, sorulmamış hesaplar, söylenmemiş sözler miydi yoksa? Ölen için böyleydi, peki geride kalanlar?
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İrka ölmedi. İrka benimle ve dostlarımla var olmaya devam edecek. İnsan unutulduğunda ölürmüş. Seni unutmayacak bir çok insan var, İrka. Senin de beni unutmayacağını biliyorum. Beni bekle. Güzel gözlüm, senin yanına gelmek için can atıyorum.
Kaybedeceğin bir yarışa girmek nasıl mi hissettiriyor?
Fırtınanın ve patlayan bir volkanın karışması kadar imkânsız bir duygu...
“Aslında her gün bize bir mesaj verilirdi. Gün doğumuyla gün batımı arasında ne yaşanırsa yaşansın, o güneş yine de batardı.”
Aslında her gün bize bir mesaj verilirdi. Gün doğumuyla gün batımı arasında ne yaşanırsa yaşansın, o güneş yine de batardı. O büyük alev topu battıktan sonra ise de kim ölmüş, kim susmuş, kim küsmüş hiçbir önemi kalmazdı. Artık hiçbir şey için geri dönüşünün olmadığı gibi.