Gerçekten sevdiğimiz şeyler elimizden kayıp gitmeden onların kıymetini bilemiyoruz ne yazık ki. Yokluğunu hissetmedikçe varlığının kıymetini anlayamıyoruz. Bazen sevdiklerimiz hayatımızdan ani bir şekilde çıkıp gidiyor ve o zaman düşünmeye fırsatımız bile olmadan onları kaybetmiş oluyoruz.
Annemize, babamıza, kardeşimize, sevgilimize, dostumuza, yanımızda, yanı başımızda sevdiğimiz kim varsa hala yanımızdalarken sarılalım. Varlıklarının kıymetini bilelim. Çünkü ne zaman ne de toprak bizden aldıklarını bize geri vermiyor.
Zaman öyle bir geçer ki asla farkına varmayız. Saçımız ağarır, belimiz bükülür. Bir bakmışız sevdiklerimiz teker teker soframızdan eksilmişler.
Bu hayatta hiçbir şeye geç kalmayalım. Kahvemizi yarım bırakmayalım, işimizi yarın yaparım diye ertelemeyelim, sevgimizi göstermek için geç kalmayalım. Bazı zamanların telafisi yoktur. Biz geç kalanlardan olmayalım. Hayatımızdakileri yitirmeden onlara var gücümüzle sarılalım.