Gidecek yeri olmayanların kaldıkları yerde mutlu olduğu görülmemiştir.
Kalbim!
Bir ah’ın uzatacağı ayakları yoktur.
Bülent Parlak, Yalnızlığın İcadı (1984)
izdiham.com/bulent-parlak-b...Bülent Parlak
Mutluluğu doruklarda yaşayınca, aşağı düşmesi de ani ve parçalayıcı oluyor. Düştüğümü fark etmemiştim; parçalarımı aramaya başlayınca anlamıştım. Buldum da hepsini ve anlamlandırdım. Şekil verdim, olmadı; bozdum, yine düzelttim.
Esma Atila