insanların büyük çoğunluğu, düşen bir yaprak gibidir, kapılıp gider rüzgarın önüne, havada süzülür, dönüp durur, sağa sola yalpalar vurarak iner yere. pek az kişi de vardır, yıldızlara benzer, belli bir yörüngede ilerler durur, hiçbir rüzgar varamaz yanlarına, kendi yasalarını ve izleyecekleri yolu kendi içlerinde taşırlar.
bilinmesi gereken şeyleri insanın kendisinin tatması iyidir... dünya zevklerinin ve dünya malının insana hayır getirmeyeceğini daha çocukken öğrendim. hanidir biliyordum bunu ama ancak şimdi yaşadım. ve şimdi biliyorum, belleğimle değil, gözlerimle, yüreğimle, midemle biliyordum böyle olduğunu.