zaten saatle insanı birbirinden pek ayırmazdı. sık sık, “cenabı hak insanı kendi sureti üzere yarattı; insan da saati kendine benzer icat etti..” derdi. bu fikri çok defa şöyle tamamlardı: “insan saatin arkasını bırakmamalıdır. nasıl ki, allah insanı bırakırsa her şey mahvolur!” saat hakkındaki düşünceleri bazen daha derinleşirdi: “saatin kendisi mekan, yürüyüşü zaman, ayarı insandır.. bu da gösterir ki, zaman ve mekan insanla mevcuttur!”