Bir şey olmasını bekliyordun,sabahtan akşama kadar bekliyordun ama hiçbir şey olmuyordu.Yine bekliyor,yine bekliyordun.Bir şey olmuyordu.Bekliyordun,bekliyordun,bekliyordun,şakaklarına ağrılar girene kadar düşünüyor, düşünüyor,düşünüyor, düşünüyordun.Hiçbir şey olmuyordu.Yine yalnız, yine yalnızdın.Yapayalnız.
Bizi tam bir hiçliğin ortasında bırakmakla yetindiler;zira bilindiği gibi dünyadaki hiçbir şey insanın ruhunun üzerinde hiçlik kadar büyük bir baskı kuramaz.
"Hayatım boyunca tek bir düşünceye saplanıp kalmış, monoman insanların her türü hep dikkatimi çekmiştir çünkü bir insan kendini sınırladığı ölçüde sonsuzluğa da yaklaşmış demektir; özellikle dünyaya sırt çevirmiş gibi gözüken bu tür insanlar, özel malzemeleriyle kendilerine karıncalar gibi tuhaf ve gerçekten bir defaya özgü küçük bir dünya modeli inşa ederler."