Biri bize Dostoyevski’nin insanı hemen her şeye alışabilecek bir varlık olarak tanımlamasının anlamını sorsaydı derdik ki:
“Evet, insan neredeyse her şeye alışır ama bunun nasıl olduğunu bize sormayın.”
Psikiyatride “af yanılsaması” adı verilen bir durum vardır. İdama mahkum edilmiş bir insan infazından kısa bir süre önce bile son dakikada affedilebileceği yanılsamasına kapılır. Biz de umut kırıntılarına tutunmuş ve son dakikaya dek o kadar da kötü şeyler olmayacağına inanmıştık.