Hatice Koca
@haticekocax
46 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Ah Zeze benim, çocuk olmasına izin verilmeyen, hayaller kuruyor, eğlenmek istiyor diye dayaklar yiyen acılar çeken küçük çocuğum. Seninle birlikte o kadar çok acı çektim ki. Benim bile içim böylesine acıdıysa seni düşünemiyorum. Ve eminim ki sen hep benden daha güçlüydün.
İçimizde kalan çocuğun, hâlâ çocuk kalarak büyümesini sağlan bir kitap bence. Korkular, acılar, hayaller, hayatlar ve belirsiz bir gelecek. Olduğu kişiden kurtulmak isteyen bir çocuk. Aslında olduğu kişiden değil direkt kendinden kurtulmak isteyen. Beş yaşında bir çocuğun bu kadar büyük olması hem çok acı hem de takdir edilesi.
Zeze karşımda olsa ona “hayatından vazgeçmenin gökyüzüne gitmenin bir çözüm olmadığını ama yaşarsa hayallerini gerçekleştirirse hem kendinin hem de ona benzeyen çocukların hayatlarına umut ve ışık olabileceğini” söylerdim. Ve eminim ki Zeze bu fikri çok beğenirdi.
Büyük küçük herkesin okuması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum. Bu kitabı okumak size bir şey kaybettirmez aksine kazandırır. Buraya kadar okuduğunuz için teşekkürler.
Reklam
Firdevs’e çok kızgınım ve onunla kavgalı ayrıldım. Elimden gelse Orhan’a bu kadar aciz olma bazen insanlar onları seven insanları kendi elleriyle bilinmezlikle öldürür ama sen firdevsin seni öldürmesine izin verme derdim. Ve bu romanın gerçek bir hikaye olması beni derinden üzdü. Gerçekten insanların o acıları yaşaması o bilinmezlikle sürüklenmesi ne tarifi zor bir acı. Umarım şimdi herkes hak ettiği mutluluk içindedir ölü bile olsa. Kitabı bitirip de ekler kısmında gerçek olduğunun kanıtlarını gördüğünüzde kitap daha çok anlam kazanıyor daha çok yaralıyor sizi ama aynı zamanda da öğrenmek isteyene çok şey öğretiyor.
Okuduğum ilk Victor Hugo kitabı. Sefillerin sadeleştirilmiş halini okumuştum fakat orjinal halini okusaymışım diyorum keşke. Manevi ve duygusal açıdan sefil olmanın en güzel halini anlatmış yazar bize. Yapılan hataların her zaman bir telafisi vardır. Ve insan iyi olmak istediği sürece hiç bir zaman geç değildir. Bu kitap kısaca bunu anlatıyor diyebiliriz. Herkesin okuması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum. Sevgiyle kalın…
Derinden üzüldüğüm bir öykü oldu bu. Eve bakan çalışan evlatlarının bir gün dönüşmüş olduğunu görüp sonra da onu sanki hiç tanımamışlar gibi sanki kendilerinden bir parça değilmiş gibi itmeleri beni çok üzdü. Ne olursa olsun insan evladını bu denli çabuk unutmamalı onu hep güzel anıları ile hatırlamalı ve saygı duymalı. Ölümünü bile sevinçle karşıladılar ve hemen yeni bir hayat planı yaptılar. Anlamak isteyene bu kitap çok şey anlatıyor.
15 kısa öyküden oluşan bu kitap benim okuduğum diğer Ahmet Ümit kitaplarından farklıydı. Tek bir olay ve hikaye değil bir çok olay ve hikayeyi kısa ama net bir şekilde anlatıyordu. Bir günde okuyabileceğiniz akıcı bir kitap olmakla beraber aynı zamanda size ufak heyecanlar da verebiliyor. Okurken sıkılmıyor ilgiyle çeviriyorsunuz sayfaları. Otobüs yolculuklarında, bir cafe de kahve içerken ya da boş vaktinizde hemen bitirebileceğiniz çerezlik bir kitap. Buraya kadar okuduysanız teşekkür ederim kendinize iyi bakın.
Reklam