"Merhamet istemiyordu,insanlıkla ilgili kararını vermişti; içine oturan zifiri karanlığı delecek en ufak bir ışık sızmasına bile izin vermeyecek kadar kapatmıştı kendisini.Umutsuzluktan güç alan,bunun sarsılmasına izin verdiği anda yıkılacak bir kalebende benziyordu.Demek ki insanlığa güven duymanın tam olarak yıkılışı böyle oluyormuş diyordum,umut kapılarının,pencerelerinin sıkı sıkıya kapatıldığı bir kararlılık hali,artık hiç kimsenin aralamayacağı demir kapı..."
"Adine, çocuğum, sen hayattan ve insanlardan çok fazla şey bekliyorsun.Kendi mutluluğunu engelliyorsun ama.Hayatta her şeyin bir bedeli var, en fazla da mutluluğun."