Hatice Parez
@haticeparez
Şu anda okuduğu kitap
Evden beş bin kilometre uzakta başıma gelebileceklerden korkmuyordu. Benden, beni kaybetmekten korkuyordu. Yokluğumla ele geçireceğim güçten, eğer istersem, onu mutsuz etme, bir yavru kediye eziyet eden doberman cinsi bir köpek gibi onun açık , kırılgan kalbini örseleme gücümden korkuyordu.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Kültür bir evse, dil de ön kapının ve içerdeki bütün odaların anahtarıdır
Yaşam alanımın sınırları daraldığı, en güzel yıllarım elimden alındığı için içerliyorum.
Sanki bir öykünün başını kaçırmışsın da şimdi ortasındasın ve anlamaya çalışıyorsun gibi.
İnsanların bu kadar geç kavraması çok tuhaf. İstedikleri şeylere göre yaşadıklarını düşünüyorlar. Yaşamlarına isteklerine göre yön verdiklerini. Oysa işin aslı, onları yönlendiren , korktukları şeyler. İstemedikleri şeyler.