Yalnız kaldığımda bir yerlerde birinin beni düşündüğünü hayal edebilirim hep.
Terk edildiğimde özlendiğimi, o kişinin yaptığından pişman olduğunu hayal edebilirim.
Unutulduğumda ise hayal edecek hiçbir bir şey bulamam.
Sanki bu dünyada hiç var olmamışım gibi...
Kışın daha az yalnız oluruz.
Yazın ben kendimi hiç yalnız hissetmem.
Onun sayesinde.
O hep yanımdadır.
Kimseye görünmeden bana hep eşlik eder.
Yanımdan hiç ayrılmaz.
Yürürken yanımdadır, koşarken yanımdadır, ben durunca o da durur.
Bir kötü özelliği var ne yazık ki.
Gölgem konuşamıyor.
Yalan makinesinin önünde yalnızım. Makine kulakları sağır eden bir sesle ötmeye başladı.
Şöyle demiştim:
"Yalnız olmayı seviyorum."
Makineyi durduramıyorum.
Şimdi herkes yalancı olduğumu öğrenecek.