Hatice

Hatice
@hatietzschee
Elimdeki bu yaşamla ne yapacağım? Si je vis
Bazı anlarda cesaretim kırılıveriyor. Bir uçurtmaya, gözle­rimi ayırmadan uzunca bir süre bakabilecek cesareti bile bu­lamıyorum kendimde. Uçurtmanın dengesi bozulacak, kuy­ruğu dolanacak ya da ipi kopacak gibi geliyor. Bir şeyler iyi gitmediğinde ve tüm bunlar üstüste geldi­ğinde, insan, bundan böyle yaşananların ve yaşanması muh­temel olanların kötülükten başka bir şey getirmeyeceği hissine kapılıyor. Bir adım sonrasında toprağın ayaklarının altın­dan kayıp gideceğini düşünmek gibi bir his bu. Her adımı boşluğa atmak gibi.
Reklam
İnsanlara bir şeyler anlatmaya çalışmak buharlı bir cama yazı yazmaya benziyor. Özenle yazıyorsun, apaçık belli olu­yor anlattıkların. Sonra silinip gidiyor.
Geçmişi anlatmakla ne umar insan? Her şeyin yaşanmış ve bitmiş olmasının verdiği rahatlıkla, tüm olup biten­lerden bir şeyler öğrenebildiğini göstermek çabası mıdır bu? Kendisiyle, olaylarla yüzleşebilmek cesaretini kaybetmediğini ispatlamak mıdır başkalarına karşı?
"Bil ki ey sevgili! Ben seni aklımdan hiç çıkarmadım; ben sadece aklımı çıkardım. Ve böyle bilsin bütün dünya, ben aklımı senin ramına değil, senin uğruna senden çıkardım."*
Reklam