Hatice
@hatietzschee
Elimdeki bu yaşamla ne yapacağım?
Si je vis
824 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Halife seçilebilmenin iki ölçütü vardı: Erkek ve Arap olmak. Arap olmak ölçütüne daha başından şiddetle karşı çıkıldığı (Hariciler) ve binlerce müslüman, herhangi bir müslümanın da Halife olabileceğini savunmak uğruna can verdiği halde, gene Mernissi'nin dikkat çektiği gibi, "tek bir Allahın kulu bile, bu unvanın yalnız erkeklere özgü olduğu koşuluna karşı çıkmamıştır".
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kuran'da, "kadınlarınız sizin tarlanızdır; tarlalarınızı dilediğiniz gibi ekin" (2. Sure:223) "direktif'i verildiğinde, Allah ile erkek arasında, kadınların aradan çıkarıldığı bir iletişim oluşur. Erkek, bu iletişimin öznesiyken, kadın nesneleştirilir: Allah, erkek ile kadın hakkında konuşur. Müslüman toplumlarda kadının tecridi ve örtünmeye zorlanması yoluyla "korunması", erkek "tohumu"nun korunması kaygısıyla yakından ilişkilidir. Delaney'in işaret ettiği gibi, bu kaygı, geçerli üreme teorisinin (monogenetik üreme) ayrılmaz bir parçasıdır. Bir erkeğin gücü ve otoritesi, kısacası "erkek olarak değeri", onun can verme yetisine sahip olduğu varsayımına dayanır. Buna karşılık "onur"u, çocuğun kendi tohumundan olduğunu güvence altına alabilmesine bağlıdır. Bu da, karşılığında, kendisine ait olan kadını (özellikle onun bedenini) denetleme yeteneğine dayanır.
Üremede biçimi/formu erkek verir, kadın yalnızca maddeyi sağlar. Kadının sağladığı maddeye insan biçimini veren erkek olunca, Aristoteles'in sık sık tekrarladığı "erkeği dölleyen erkektir" cümlesini anlamak kolaylaşır. Kız çocuk, sakat bir erkektir; onu bu duruma getiren erkeklik ilkesinin zaafı ya da bir diğer deyişle kadınlık ilkesinin ağır basmasıdır: Tıpkı sakat anababadan bazen sakat, bazen de sakat olmayan çocuk doğması gibi, kadından doğan çocuk bazen erkek, bazen de dişi olur. Bunun nedeni, kadının sakat (eksik) bir erkek olmasıdır.
kadınları yok edip rahatlasalar!
Soyun yeniden üretilmesinde kadının katkısını salt bir taşıyıcılığa indirgeyen anlayışın en net ifadelerinden birini, Aiskhylos'un Eumenides adlı yapıtında, erkekliğin temsilcisi güneş tanrısı Apollon dile getirir ve ananın, çocuğunun ebeveyni olmadığını ilan ediverir: Çocuğum dediği yaratığı yaratan anne değildir: Anne, yalnızca karnına ekilen tohumu besleyip büyütendir. Çocuğu yaratan, tohumu onun içine koyandır. Kadın, bir yabancı olarak bir yabancının tohumunu taşır...
Eski Mezopotamya inanç sisteminde, ad vermenin derin bir anlamı vardır. Ad, onu taşıyanın özünü yansıtır; aynı zamanda sihirli bir güce sahiptir. Bir şeyin adını bilmek, onun gizini ele geçirmek demektir.