Ah çiçeğim ...
Bütün önyargıları toplumsal kalıpların getirdiği düşünceleri bir kenara bırakıp çiçeğimi anlamak aşkını sevincini üzüntüsünü okumak hem hüzünlü hemde çok güzeldi. Sevmek onun da hakkıydı... Armand ve Marguerite' nin aşkı bana çok geçti belki gençlikten kopan bir duygu patlamasıydı belki de uzun sürmezdi kim bilir! Bir kadının başka bir kadının mutluluğu için kendi mutluluğundan vazgeçmesi büyük bir onur ancak hem kendisine hem de adama büyük haksızlık değil miydi ? Gelecekleri var mıydı bilemem ama birbirlerini çok içten sevdikleri bir gerçek , keşke yüzleşselerdi . İkiside böyle bir sonu hak etmedi ne olursa olsun. Kitapla kalın sevgiler ~
Kitabın dili çok sade ve hemen bitirilebilir , Bruno , saf masum kalbini yerim çocuk ;(
Shmuelin yaşadıkları kim bilir neler neler ve ikilinin dostluğu … Çocuk kitabı olmasından dolayı sanırım çok fazla yüzeysel her şey fakat buna rağmen etkisi büyük . Çocuk kalbi hiç bir şeyi bilmemeleri ölüme el ele bilmeden gitmeleri :( En acısı da gerçekten de o kampların oluşu ve hâlen de dünyanın 4 bir yanında binlerce çocuğun masumun ölümü . Filmini de izledim ve çok daha fazla üzüldüm keşke çitin diğer tarafına Shmuel geçseydi …
“ Bu , Bruno ile ailesinin hikayesinin sonu . Elbette tüm bunlar çok uzun zaman önce oldu ve böyle bir şey bir daha asla olamaz. Bu zamanda ve bu çağda tabii ki…”