Hiç olmazsa kaçmazdın... Hiç olmazsa dinlerdin. Kim olursan ol... Dünyada kendisi için hiç bir şeyi olmayan bir insanın bile başkalarına yardım edecek bir şeyi vardır... Hiç olmazsa bir tek sözü ...
Hayat sanki sadece gözlerimin eriştiği yerlerden, içinde yaşadığım zamandan ibaretti. Sanki dünyada , beni işime götüren tozlu veya çamurlu yoldan, kerpiç duvarlardan ve ne söylediklerini yarım saat sonra,bile hatırlamaya imkân olmayan birkaç iyi kalpli arkadaştan başka bir şey mevcut değildi.
Gelmemenin bir vakti yoktur. İnsan coşkuyla beklerken ne kadar zaman geçerse , o büyük günün yaklaştığına o kadar inanır. Bir yıl mı geçmiş ? Ne yapalım , dersiniz , hazırlanması en az bir yıl sürerdi zaten ... İki yıl mı geçmiş ? Gelmesinin eli kulağındadır...
Besbelli mücadele ediyordu, hani güzel bir rüyanın sonunda sabah uyanırsınız ,gözlerinizi açmamak için çabalarsınız ya , işte öyle . Son cümlesini havlu atarcasına , bıkkınlıkla söyleyiverdi.
- Ve sonra alıp başımı gittim...