Tabiatta bütün varlıkların kendi yerleri varken, insan, metafizik olarak başıboş dolaşan, hayatın içinde kaybolmuş, yaratılış içinde tuhaf kaçan bir yaratık olmayı sürdürmektedir.
İnsanın sınırsız sayıdaki öznitelikleri, tasarlayabileceğimiz en belirsiz varlığı oluştururlar… Onda hiçbir şey sağlıklı değildir, sağlıklı olmuş olmanın dışında.
"Her bir dakikamın elli dokuz saniyesi," diye söylendim sokaklarda, "acıya ya da... acı fikrine vakfedilmiş. Keşke bir tas olabilseydim! Yürek: Bütün azapların kökeni... Nesneye imreniyorum... maddenin ve donukluğun lütfuna...
Zamanın sınırsızlığı duygusu, her saniyeyi dayanılmaz bir azaba, darağacına çevirirdi… Bir Pazar öğleden sonrasına dönüşmüş evren, sıkıntının tasviridir bu -evrenin de sonu...