Bir ölü , ölümün düşlerini yormak için evinde rüzgar bekliyordu.
Korku topluyordu,sevgisi vardı: telasşlıydı.korku alıp telaş veriyordu.
Korkuyu merakla takas ettiği oluyordu.caddenin ortasında , şehirden uzaklaştırma cezası,polisten tehdit alıyor.
Bir ölü terden sırılsıklam,korkulara ölüm otu basıyordu.narkotik şube olay yerine pusu attı. ölü rüzgara dedi;
-ben onları oyalarım sen kaç !
Rüzgar diretti;-dostluga sığmaz bu hal ,vefaya yakışmaz . birbirlerine li ikna için uğraşırken yakalandılar.ruzgara pranga , ölüye kelepçe taktılar.zulada bulunan ,binlerce korkuya el koyup halka dağıttılar.
Bu yüzden işte ölüm korkusu gelişti ve yayıldı . ölü dirilene kadar rüzgarla yaşadı ,mahkeme de ikisi de suçu kendi işlediğini söyleyince ,aynı cezayı aldılar .