İvan milinski
@havvaasu
42 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Kendi ruhumu acılardan yapılmış bir çarmıha çivilediğimi çok iyi hatırlıyordum.
Reklam
Öyle solgun bir nilüfer gibi bir havuzun içinde yalnız başıma durdum ,köklerimi salamadım,ne olduğum yere sağlamca yerleştim,ne başka diyarlara kaçabildim,içinde durduğum havuzla birlikte kirlenip eskidim.
Hayat sanki benden kaçıyor , nereye gitsem orada bir şeyin öldüğünü, kime dokunsam cansızlaştığını hissediyorum,hayatı ve canlılığı bulacağım bir başka yere koşuyorum, benim ayrıldığım yerde sanki hayat yeniden başlıyor ve benim gittiğim yerde her şey ölüyor; hayatın hep benim olmadığım yerlerde yaşandığını düşündüğümden bütün zamanım , bir yerden bir yere koşturarak hayatı aramakla geçiyor , ama onu yakalayamıyorum; başkalarının yaşadığını ben yaşayamıyorum, bu yüzden birlikte olduğum her şeyden ve herkesten sıkılıp hep uzaklardakini özlüyorum, uzaktakiler hep uzak , yakındakiler hep ölü , benim olmadığım yerlerde insanların neler yaşadığı ise benim için bitmeyen bir merak ….