Baksana sevgili hiç birşwy aynı kalmıyor arkadaşlar sevgililer kimi uzağa kimi toprağın altına hepimiz bir tarafa yoruldum sevgili sen bile bıraktın gittin beni
Baksana ağacın yaprakları gibiyiz dökülüyoruz kimimiz son baharda vakti gelince kimimiz vakitsizce kuruyoruz
Yorgun ağaçlarız biz ulu bir çınar gibi
Reklam
Sanki korkunç birşey olacak gibi
Bir deprem bir fırtına
Sanki benden beni almışcasına
Korkmalımıyım bu dalgalı okyanustan
Yoksa atmalımıyım kendimi uçsuz bucaksız
Sıcak çöllere aradayım 2 sinin arasında
Duruyorum öylece bekliyorum seni
Geldim ben burdayım demeni
Kalk ordan artık kalkta adım at
Beraber gidelim herşeye omuz gerelim demeni
Sonra ben de demeliyim bir kaç kelime diymi
Nazım gibi
İyi yürekli altın renkli gözleri baldan tatlı arım benim.
Sonra devam etmeli
Nediye ortak oldun karanlığıma neden attın kendini uçsuz bucaksiz okyanuslara çöllere aşılamayan dağların arasına
Sonra mete yüz başı gibi şöyle derdim
Nefesim nefesine nefes katsın istedim
Ama olmadı
O küçücük nefesi üfleyemedim
Olmadı aşkım
Kendi nefesim bile yük oldu bana demek isterdim
İyiki varsın derdim belkide susardım
Bilemedim yanlış birşeyler olduğunu biraz mutlu olunca herşeyi unuttum zaten birdaha da öyle mutlu olamadım ki
Hep keşkeler mesela oldu hep yarımdı nefesim fısıldamam o kadar cık tı yarımdı…