Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
bahçemde otlar kurudu
Birdaha ne zaman yeşile dönerler
Yada kuşlar bu diyara ne zaman gelirler
Gelmezlerse ağaçlar çiçek açmassa
Ya yıldızları göremezsem
Ya ben birdaha hiç sevemezsem
Bilmiyorum solucan gibiyim
Karanlıktan topraktan çıkamıyorum
Çıkarsam ölecek gibi hissediyorum
Ben çocuk olmak istiyorum
Yemin ederim top oynayip dizlerimi yeniden kanatmak istiyorum
Seninle bulusurduk hele o gün
Saat sabahın 6 sı hiç aklımdan çıkmıyor
Tokani vermiştin saçlarının kokusu sinmiş
Onu da tükettim diğer herşey gibi içime çeke çeke
Zaten tek doğrum sendin onuda yanlış işaretledim
Yapamıyorum sevgilim hep yıkıyorum
İnan bana kokun gibi anılarımızı bile bitirdim
Çok acınası bı haldeyim tükettim tükeniyorum
Sevgilim gel demiyorum artık gitmeni diliyorum
Kendimede kızıyorum neden sevdin diye soruyorum
Bak gene saat sabah beş ağlamıyorum
Kuş konmaz gibiyim ne dokunsa kapaniyorum
Hiç sonunu getiremesem bile sana son kez yazıyorum
hoşçakal seni ilk günkü gibi çok seviyorum
Yani ne bileyim incinince nasıl baktığını, kaçmaya çalıştığında boynunu nasıl kaşıdığını, köşeye sıkışıp edecek iki kelam bulamadığında görünmez olmak için o elbisenin yakalarıyla oynadığını, uçuşan çiçek tozları yüzünden hapşırdığını, yinede en çok ilk baharı sevdiğini, lakin üşüdüğünü, yaz kış mütemadiyen üşüdüğünü, çayına beş kaşık şeker attığını... Hakikatte sevgili sayılmamız için benim bütün bunları biliyor olmam lazım.
Bir şarkımız vardı seni düşlemek diye hatırladın mı
ne can yaza bildi gülüşünü
Ne Yusuf anlatabildi gözlerinin rengini
Suyun rengine benzer aşkın tarifsizliği
Kaç şair geceyisabah eyledi
sırf seni anlata bilmek için
Ve kaç mürekkep tüketti sırf senin için
Ama unuttukları birşey vardı
Seni sevmek başka bir şeydi
Seni sevmek neye benzer bilir misin
Çünkü seni sevmek başka birşeydi
Seni sevmek neye benzer bilirmisin
Seni sevmek Dar ağacına gülümseyerek giden denize benzer
Serhatın mızrabına
Ve seni sevmek neye benzer bilirmisin
Seni sevmek özgürlüğü koşan
Evrime benzer fiyama benzer berçeme benzer
İşte öyle seviyorum seni
Onları bilmem ben senin için çok mürekkep tükettim belki de kendimi avuttum her şey hatıram da gülüşlerin aglayislarin sesin herşeyin elbiselerinin rengi bile ne hata ettim yemin ederim bilmiyorum ama ben seni çok sevdim bu Sevgi zehir etti hayatımı sensiz bir günüm olmadı bazen bir otobüsün arka koltuğunda girdin rüyama bazen okey oynarken bazen derste her an heryerde silemedim seni unutamadım ne aptalım gözünde bir köpek kadar olamadım öyle demiştin öyle söylemiştin bilmiyorum bu kaçıncı aglayisim ama artık yoruldum bir canavar gibisin ruhumu bile aldın ağlıyorum gulemiyorum inan ben seni çok seviyorum çok...
