"Zira hepimiz yaşamla bağını az ya da çok kaybetmiş, kör topal idare eden insanlarız. Hatta yaşamdan öylesine kopuğuz ki, gerçek "canlı hayata" karşı adeta tiksinti duyuyor, bize hatırlatılmasına dahi katlanamıyoruz."
Eskiden insan adaletin kan dökülerek sağlandığını düşünür ve içi rahat şekilde istediği cana kıyardı.Şu an kan dökmenin korkunç bir şey olduğunu düşünüyoruz ve yine de bu iğrenç işle eskisinden daha büyük bir enerji ile haşır neşiriz.Hangisi daha kötü?
"O anda olayı bambaşka bir yönden gördü:"İş ne körbagırsakta ne de böbrekte;hayat ve ölümde... Öyle ya.Bir hayat vardı;şimdi de kayıp gidiyor.Gidiyor ve onu tutmak elimde değil.Evet ne diye kendimi aldatayım? Ölmekte olduğumu benden başka herkes bilmiyor mu?Hafta, gün meselesi hatta belki de şimdi...Burdayım birazdan oraya gideceğim.Nereye?"