-Nezaket.
-Hı... Söyle.
-Biz Allah'ı görecek miyiz?
-Annem diyor ki, Allah cenette iyi kullarına görünecek.
Epeyce bir sessizlik oluyor. Sonra Melahat:
-Öyleyse iyi bir kul olalım.
Nezaket'in sesinde bir sevinç, anlaşılmaz bir tını.
-Olalım.
-Söz mü!
-Söz!
Artık konuşmuyorlar. Yaprakları hışırdatan, uzaklardab leylak kokulaeu ve gece kuşlarının sesini taşıyan, denizin ipek çarşafını dalgalandıran bir ilahi esinti çıkıyor.
İki kız çocuğu, iki kanatsız melek kendilerini esintinin sırrına teslim edip bu dünyadan çıkıyorlar.
Nereye gidiyorlar acaba?
Kimbilir, çocuk bu.