Elbette güzel günlere inancımız tam... Karıncalardan öğrendiklerim geldi aklıma:
Kaç defa yıkılırsa yıkılsın yuvamız, taşırız kendimizden büyük o taneleri... Gerekirse yerimizi değiştirir yine inşa ederiz hayallerimizi yaşatacak o şehri.
Müsvedde hayatlar yaşıyoruz, öylesine ciddiye almadan, özenmeden. Hep bir gün toparlarız düşüncesi var kafamızda. Hepimiz hiçbir zaman gelmemiş ve gelmeyecek o gün umuduyla yaşıyoruz. Ben artık müsvedde bir hayat yaşamak istemiyorum.
"Seni seviyorum çünkü bir düş gördüm, sonra bir krala rastladım, billuriye sattım , çölü geçtim , kabileler savaşa tutuştular ve bir simyacının oturduğu yeri öğrenmek için bir kuyunun yanına geldim. Seni seviyorum çünkü bütün Evren sana ulaşmam için işbirliği yaptı."