hatice ceritoglu
@hceritoglu
Şu anda okuduğu kitaplar
fakat ben de Neri, çalışacağım, çalışacağım. parlak ve meşhur olmazsam bile, hiç olmazsa insanları hiç kimsenin sevemediği bir şefkat ve fedakarlıkla seveceğim, onlara ruhumun son zerresine kadar vereceğim. bu karanlık ve bedbaht memleketin bir başında bir başına kadar dolaşarak benden evvel gelen büyük ve güzel ruhların insanlara mirası olan şeyleri memleketimin insanlarının ruhuna akıtacağım ve ruhum bütün arzuları ve kabiliyetleri ile memlekete dökülecek. sonra ruhumu alanlar da onu kendi ruhlarıyla daima bir nesilden ötekine verecekler, ben de her nesil yükselip büyüdükçe büyüyüp yükseleceğim.
Reklam
meğer feleğin çemberinden geçmek bu imiş. insana, bir tevekkül...hayır, ıstıraba karşı bir dayanıklılık bir kanıksama geliyor. insan, kendi yaralarını berelerini sanki başkasının yaraları bereleriymiş gibi melhemleyip sarmağa alışıyor.
Demek, ne dün vardı, ne yarın! Mazi bir hayal, âti bir hülya idi ve insan ömrü hep bu kısacık anlardan ve belki tek bir andan ibaretti.
