Hakkıcan

Yüreğinde bir ağaç gürültüyle devrilirken, Aksayarak yürüyen umudun arkasından Gülün kanayan hüznünü gördün.
Sayfa 123·Kitabı okudu
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Gemilere bin, trenlere atla, Kimsenin umursamadığı, hiçbir işe yaramayan Kaldır şu gereksiz tanıklığı ortadan.
Sayfa 122·Kitabı okudu
Artık tutunacak kimsen kalmadı, Nasıl biliyorsan öyle düğümle zamanı.
Sayfa 122·Kitabı okudu
Geçmişle bugün arasında Tek bildiğim kendimdir. Ve kendim, belki de hiç bilmediğim, Nasıl da eskimiştir.
Sayfa 114·Kitabı okudu
Söyle nerden edindin Sen bu mevsimsiz seneyi? Ve bana de ki: Boşa sayıklıyorsun dostum Aklındaki karıncalanmış dizeyi.
Sayfa 105·Kitabı okudu