Uyumak ölmeye yatmak demekti Sarikamis'ta. ... Kar altında uykuya dalmak, dünyanın en güzel, en tatlı, en keyifli ölümüydü. Acısız sızısızdı. Sessiz sedasızdı.
..olanak olsaydı da herkes,hepimiz benliğimizin en kuytu köşelerini olduğu gibi açığa vurabilseydik. Başkalarına, hatta en yakın dostlarına, vakit gelince kendine bile itiraf etmekten kaçındığın ne varsa korkmadan ortaya dökebilseydik; işte o zaman dünyayı saracak pis kokudan herkes boğulurdu.