İnsan, aşırı gelişmiş huzursuz beyni yüzünden, yaşamındaki her sorunu bütün öteki hayvanların zihinsel karmaşıklığıyla karşılaştırılamayacak kadar karmaşıklaştırır. Delirebilir. "Kızgın" bir boğa azmış ya da gözü dönmüş bir boğadır, sadece "gözünü kan bürümüştür"; "kuduz" bir köpek ateşli bir hastalığa yakalanmış bir hayvandır; bunlar aslında o karmaşık ve çapraşık insan deliliğindeki gibi "delirmiş" değildirler. Oysa insan yanılgılara, akıl almaz yanılgılara, karışıklıktan karışıklığa düşebilir. Bütünüyle mantık "sınırlarının ötesine" geçebilir. Soruna çanak tutar hale gelebilir ve sonunda kaygıları ve hayal kırıklıkları altında ruhen yıkılarak "tescilli akıl hastası" olup çıkabilir.