Şimdi nasıldır bahçemin hâli ey bahar meltemi, söyle
Çünkü bülbüller figan ediyor, böyle gamlı telaşlı
Gül nedir ki senin can alıcı güzelliğin karşısında
Sen çiçekler arasında, dikenler içindeki gül gibisin
Ey şifa kaynağı mücevher, hastalarına bir bak, Merhem elinde fakat bizi yaralı bırakıyorsun
Bir ömür daha lazım vefatımızdan sonra,
Çünkü bu ömrümüzü sadece umutlanarak geçirdik.
Bakışlarının ve senin ardından koşmaktan
Takat kalmadı bakışlarımda
Aklımda, fikrimde hep o düşsel gözlerin
Uykuyu haram etti gözlerime
Seni görmek hevesiyle
Peşin sıra derbeder gezmeyeceğim artık
Senin, ey hiçbir şey vermeyen umut
Çılgınca kendimden geçmeyeceğim artık
O sessiz odanın karanlığında
Çaresiz durup bekleyemem
Gözüm her an kapıda
Gizli gizli ah çekemem
Yıldım korkusundan da umudundan da aşkın
Sonsuz bir huzur istiyorum
Bir yenisini eklemeyeceğim kalbimdeki özleme
Bitimsiz bir huzur istiyorum
Kalbimi ayaklarımın altına alıp diyorum ki
En iyisi vazgeçmek bu çekişmeden
Zehir kadehinden bir öpücük almak
Evladır o kor gibi öpücükten