O sarmalayıcı karanlıkta, başka birinin kollarının arasına hapsolmuşken, hayatta elde edebileceğiniz her şeyin sonunda çöpe gideceğini anladığınız zaman ağlamak çok kolaydır.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Keyifsizliğimin sebebi duyduğum acı ya da aldığım darbeler değildi. Her ne kadar evdekiler bana iyi davranmaya başladılarsa da buna pek güvenmiyordum. Eksik olan bir şey vardı. Yeniden eskisi gibi olmamı, belki de insanların iyi olduğuna inanmamı sağlayabilecek önemli bir şeydi bu eksik olan. Üstüme bir suskunluk çökmüştü, canım hiçbir şey istemiyordu, hemen her zaman Minguinho'nun yanı başında oturup kayıtsız gözlerle hayatın akışını izliyordum.
Annem geceyi başucumda geçirdi ve ancak gün ağarırken kalkıp hazırlanmaya koyuldu. İşe gitmesi lazımdı. Veda etmek için yanıma geldiğinde boynuna sarıldım.
"Merak etme, yavrum. Yarına iyileşirsin."
"Anneciğim..."
Sesimi iyice alçaltarak belki de hayata yönelik en büyük suçlamamı dile getirdim.
"Anneciğim, keşke hiç doğmasaymışım. Balonum gibi olsaymışım..."