Selamın hellüüü
Bir kitaba kötü demek istemem ama diyorum. Kötüydü. RS beni çıkarması için almıştım, ama daha da derinleşti RS. Kitabı birçok bookstagramda görünce almıştım, ama tamamen boş bir popülerlikti.
Kitabın konusuna gelirsek: klasik “abimin arkadaşı” ve “mahallenin tatlı belalı kızı” hikâyesi. Mahira’nın sürekli komik ve belalı olacağım diye 5 yaşındaki bir çocuk gibi davranması kitabı daha da kötüleştirdi. Sancak ve Mahira ise bilmiyorum… “Vay be!” diye okuduğum bir çift değildi. Ortaokuldaki Şeyma okusaydı, bayıla bayıla okur, kitaplığının baş köşesine koyardı.
Ve Türkiye şartlarında, hele de Ankara gibi bir şehirde (içinde yaşayan biri olarak söylüyorum), aileler bu kadar rahat bırakmaz. Baskıdan bahsetmiyorum, ama aşırı aşırı rahat da olmazlar. Ben içinde biraz daha gerçekçilik barındıran kitapları okumayı seviyorum. Keşke biraz daha toz pembe değil de gerçeklerden okusaydık.
İkinci kitabını almayacağım. Yazar umarım kalemini geliştirir. Düşüncelerim özneldir, yazarın şevkini kırmak istemem.