İnsanların kelimelerle arası çok iyi. Belli bir noktaya ulaştığın anda, kelimelerle oynamaya başlıyorsun. Kelimelerle dikkat çekmekten keyif almaya başlayınca geri dönüş olmuyor.
Doğru yolda yürümekten çok korktuğum için dolambaçlı yoldan gidiyor muşum gibi geliyor. Ama o kadar çok yol aldım ki geri dönmeye cesaret bile edemiyorum.
Kelimelerinle insanların dikkatini çekmeye çalışmaman hoşuma gidiyor. O yüzden söylediğin her kelime çok özel.
"Bu zavallılara bak, Enver" İyice bak! Bunlar da senin kanından, bunlar da Tatar! Ama senin gibi değil onlar, onlar uyuyorlar. Felâkete bile uyuyarak gidiyorlar. Sen onlar gibi olma! Onlar gibi olursan, bu yurdun başına daha büyük, korkunç belâlar gelecek. Sen onlar gibi olma, Enver!"