O gerçek olmayacak kadar hayal gibi bir şeydi. Bu dünya için fazlaydı. Gözlerinin içi ile gülen bir insan buraya ait olmamalıydı. Her şey onun gülümsemesi ile başlamıştı.
"Allahümmensuril muslimîne'l mustad'afine fi Filistine ve fi külli biladi'l-muslimîne. Ve sebbit ekdâmehum verbit alâ kulûbihim vensurhum ala'l kavmi'l-kafirîne. Allahümme Yâ Cebbâru. Allahümme Yâ Muntakim. Allahümmensur ihvânenâ yâ rabbi'l-âlemîn." "Allah'ım! Filistin'de ve Müslümanların yaşadığı bütün beldelerde zayıf ve zulme uğrayan Müslümanlara yardım et! Ayaklarını sabit kıl, kalplerine kuvvet ver ve kâfir kavme karşı onlara yardım et! Ey dilediğini zorla yaptıran Allah'ım! Ey dilediğinden intikam alan Allah'ım! Ey Âlemlerin Rabbi! kardeşlerimize yardım et!"
"Kaplumbağalar yollar hakkında tavşanlardan çok daha fazla şey anlatabilirler." der
Halil Cibran,
doğrudur da,
yaşamak aceleye gelmez çünkü,
yaşamak sakinlik ister...