Karanlık kokuyor şimdi bütün çocukluğum
Ateşböcekleri içinde
Reyhanlar kuruturdum gölgesinde
Gençliğimle gül bahçeleri ekerdim
Uzaktan çok güzel gelirdi kokusu
Yaklaştıkça yakardı seni de
Ben yandıkça içinde
Çünkü
Ateş senindi
Yalanlar senin
Zulümler senin
Gece yarıları kimsesizlerin
Avuçlarımda sessizliğim
Öksüzlüğüm
Kaderim
Umutlarım
Güvercin gerdanlığı kadar küçük
Kısa
Şimdi
Özlemimde geçmişte yaşanan güzel günler değil
Yaşayamadığım mutluluklar gizli
Hasretini çektiklerim öğretti
Acılarla sevişmeyi
Hayatın çürüttüğü ömür
Gecenin dördünde
Bir annenin
Bedenini uyuşturmuş evladının
Sakla yamalarını kalbim
Kendini bıçak gibi ışıyan yeni güne bağışla
Yürü
Arkana bakma
Ama umursa
Bazen anılara en çok yakışan elbise
Bir kaç damla gözyaşıdır unutma. . .
Anladım,
Vazgeçemezsin ondan,
Asla;
Kardeşim,
Fazla alkol mevcut şimdi damarlarındaki asil kanda.
Aldırma demiyorum sana;
Aldırarak aldırma.
İçindeki çocuğu İdris
Şu kirli hayata uyandırma!