Yıllardır sürdürdüğü müzik çizgisinden taviz vermeyen Doğan Duru ve ekibiyle güzel bir akşam geçirdik. Onlara eşlik etmek için unuttuğum şarkıları konser öncesi hatırlamam gerekiyordu, o yüzden biraz antrenmanlı gittim :) Şanlıurfa'nın da benim de ilk Redd konserimiz oldu. Kentte bu zamana kadar gördüğüm en marjinal tipler oradaydı. İçlerinden en mülayimi ben olabilirdim :) 20'ye yakın şarkı okundu, en çok da "Her Neyse" şarkısını söylenir diye bekledim hatta her şarkı bitiminde telefonumun video modumu açık tutuyordum ama olmadı sağlık olsun. Ah bi de Şebo olsaydı yanında ne de güzel olurdu diye düşündüm, hatta beraber düet yaptıkları bir şarkıda onun arka planda yansıyan görüntüsünü görmek çok heyecanlandırdı, onun şarkıya dahil olduğu anlarda kadın izleyiciler hep bir ağızdan haykırdı. Doğan beyin kraliçenin yakında konserlerine başlayacağını duyurması ise gecenin bonus haberiydi.
Bu tarz konserleri halen sevgilisi ile baş başa kalmak amacıyla kullananları hayretler içinde buluyorum. Sevmek sevilmek güzel şeyler kimsenin birşey dediği yok, ancak konserin ahengini bozacak ölçüde önümdeki çiftin 15 saniyede bir sürekli öpüşmesi ortama nasıl uygun davranılmaz sorusunun cevabı gibiydi. Festival ortamı veya bar konsepti olsa bir ölçüde anlayabilirim ama konferans salonu içerisinde zaten kafalardan dolayı kimse sahneyi göremiyor. Sevgilinle dönem dönem başbaşa kalabilirsin ama bu canlı performansı belki bir daha bulamazsın. Onları da Şanlıurfa'da yaşamanın zorluğu içerisinde hoşgörüyorum. 30 yıldır müzik yapan sanatçılarımızın geç de olsa sırayla kente gelişini büyük bir kazanım olarak görüyorum.