İnsanların sözleri çoğu zaman zehir gibiydi. Seni hasta edene kadar anlamazdın zararlı olduklarını. Kanına karışır, bedenini çökertir, en kötüsü ise zihnine sızardı. Geceleri uykunu bölen cümleler olur, karar anında kulağında yankılanan hayalet seslere dönüşürlerdi. Fark edene dek her şey için çok geç olurdu.
Yalnızca içinde bulunduğumuz anı yaşamayı başarabildiğimiz pek az zaman vardır geçmişin ya da geleceğin olmadığı, yalnızca şimdinin önem arz ettiği zamanlar.
Bazen sevdiklerimizle yollarımızın ayrılması gerekir. Ama aşk gerçekten en yüce güçse dönüp dolaşıp tekrar birbirimizi buluruz. Bu dünyada değilse bile ötekinde.