Esra Arslan

Esra Arslan
@herblueside
onun mavi yanı kalbini kuruttuğu kitapların arasında saklı
Ama burası bizim toprağımız. Biz ölçtük, biz sınır çizdik buraya. Bu topraklar üzerinde doğduk, öldürüldük, öldük. İyi toprak olmasa, kötü toprak olsa da bizim burası. Bu yüzden bizim. Burada doğduk, çalıştık, öldük diye. Sahipliği yaratan budur, üzerinde sayılar yazılı bir kâğıt parçası değil.
Reklam
Casy tekrar konuştuğunda sesi acı ve kararsızdı. “Kendi kendime, ‘nedir bu çağrı, nedir bu inanç,’ diye sordum. Sonra cevap verdim. ‘Sevgidir.’ Ben insanları öyle çok seviyorum ki, o sevgiden çatlayacak gibi oluyorum zaman zaman.
Kim bir şairi kırsa Şair gider uzun bir dizeyi kırar mesela Bilirim kim dokunsa şiire Eline bir kıymık saplanacak. Bilirim kırılmış dizeleri tamir etmez zaman Yorgunum oysa Durmadan kendime bir tunç uyak aramaktan. Madak.
“Kalbimin doğusu, Her resme güneş çizen bir çocuktu. Gam yükünün kervanları yürürdü dudaklarımda Kavruk ve çatlaktı dudaklarımın toprakları. Ölümün ötesinde bir köy vardı Orda, uzakta, kalbimin en doğusunda Şimdi bana yalnızca Dertli türkülere duyduğum karşılıksız aşk kaldı.” Madak.
Derinliği görmeniz lazım sizin; çünkü insanlar arasında derinliğe sahip olanlar azdır, hep az olmuştur.
Reklam