Ne istediğimi bilmiyorum peki suçlu ben miyim?
Doğduğum anda başladı hayatımda benim için en iyi ne olacağı. Belki bambaşka biri olmak istiyodum ya da işsiz, izole hayatıma çekilmiş kendi halimde takılan biri olacaktım. Belkiler keşkeler amalar... Hiçbir anlam ifade etmeyen sözcükler. Evet kararsızım ve hangi ayakkabıyı almalıyım diye hâlâ düşünüyorum. ( Denemediğim çeşit kalmadı) Çünkü başkaları sürekli benim için en iyisini düşünüp karar verdiler. Sadece çabalayıp yapmam gerekti. Ne istemediğimi ve neleri sevmediğimi anlamak için uzun uğraşlar verdim. Girmediğim alan yapmadığım spor gitmediğim hobi kalmadı. Gruptaki o herbokolok sanırım benim. Kendimi bulup kendi benliğimi oluşturmak için çok çabaladım. Evet ailem beni benden daha çok düşünüp iyilik yaptıklarını sanmış olabilirler ama peki benim özbenliğimi oluşturmak için vermem gereken kararlar ne olacakk. Artık 4 yaşında yetişkin olup hiçbir kararı veremeyen ya da anı kararlar veren bir bireyim. Kararsızlığımı kırmak için psikoloğa dahi gittimmmm. Belki bu da benim benliğimdir. Kararsızlıkkk.( Sıkıcı hayatımın önüne geçip iki seçenek arasında kaldığımda her ikisini de uyguluyorum artık. Barıştıkkkk.)
İnsan bulunduğu her yeri batırmak için mükemmel bir varlık. Ve kendini ya batırır ya da çıkartır. Sevmediğim bir bölümü okuyorum
21 yaşındayım ve şu anki ben neler yapıyorum yazalım ileriye dönüp baktığımda hâlâ aynımıyım yoksa neler değişmiş görelimm
Hobilerim
Kamp, kayak, bisiklet, doğa yürüyüşü, geceleri yıldızları izlemek, tırmanış yapmak, kitap okumak, film izlemek, sevdiğim insanlarla zaman geçirmek, dil öğrenmeye çalışmak, yeni yerler görmek, sevdiğim yemekleri yemek, sosyalleşmek, masa tenisi, kort tenisi, judo, oyma, izcilik,dağcılık kısacası herbokolok
Hedeflerim
Motor sahibi olmak, dünyayı gezmek, paraşüt pilotluğu almak, meslek sahibi olmak, akademik kariyer yapmak, öğrenmeye çalıştığım 3 dil harici yeni diller öğrenmek, enstürüman kendimi geliştirmek ve sevdiklerimle sakin iyi bir hayat yaşayabilmek, ailemle mutlu olmak vs
Beni endişelendiren şeyler
Rahatlığım ,açtığım topluluğu ilk günkü hevesle devam ettirmek, yazdığım yarım kalan kitabımı tamamlamamak, meslek sahibi olabilecekmiyim ya da ömür boyu belirsizlik içinde mi yaşayacağım, huzursuz aile ortamı, dost kazığı, aradığım aşkı bulamamak, karanlıkta ya da yalnız olduğum ortamda yalnız olduğumu hissetmemek, beynimdeki dusunceler insanların suratları cahillerin çeneleri uçtu kafa daha da yazardım
Kısacası Ayşenur seni sen yapan şeyler ve daha nice madde akar gider la tahzen.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
ignorance is bliss
Bu çağda bir de şöyle insanlar türedi ki.. Hakikat avcıları. Ne meraklılar her şeyi öğrenmeye, bilmeye(#herbokolok). Bazen insan, bilmek istemiyor hiçbir şeyi, böyle mutluyuz belki, böyle huzurumuz kaçmıyor. Yalanmış, falanmış ne çıkar, diyoruz belki. Kime ne? Sema Kaygusuz'un bir eserinde geçer:
"Görmek ağır bir yüktür." Bazen görmek istemeyiz. Normaldir, insanidir.
Matrix´de de gecer; ignorance is bliss
HerbokolokDüşünce
Türkiye'de her 3 kişiden 4'ü siyaset bilimci, hukukçu, tarihçi, deprem bilimcisi, sağlık uzmanı, eğitimci ve daha bir sürü şey. Sanırım bir ben hiçbir şeyim.